Wobec napastnika - nie. Kodeks cywilny zawiera w\u0142asny przepis o obronie koniecznej, kt\u00f3ry wy\u0142\u0105cza odpowiedzialno\u015b\u0107 za szkod\u0119 wyrz\u0105dzon\u0105 napastnikowi. Inaczej wygl\u0105da sprawa szk\u00f3d wyrz\u0105dzonych osobom trzecim.<\/p>\n
Art. 423 Kodeksu cywilnego: kto dzia\u0142a w obronie koniecznej, odpieraj\u0105c bezpo\u015bredni i bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro w\u0142asne lub innej osoby, ten nie jest odpowiedzialny za szkod\u0119 wyrz\u0105dzon\u0105 napastnikowi<\/strong>.<\/p>\n To odpowiednik karnego art. 25 \u00a7 1 na gruncie cywilnym. Zwr\u00f3\u0107 uwag\u0119, \u017ce przepis wprost obejmuje tak\u017ce obron\u0119 dobra innej osoby<\/strong>, a nie tylko w\u0142asnego.<\/p>\n Odpowiedzialno\u015b\u0107 karna i cywilna to dwie niezale\u017cne p\u0142aszczyzny. Zasad\u0105 og\u00f3ln\u0105 jest art. 415 Kodeksu cywilnego: kto z winy swej wyrz\u0105dzi\u0142 drugiemu szkod\u0119, obowi\u0105zany jest do jej naprawienia<\/strong>. Art. 423 stanowi wyj\u0105tek od tej zasady - dzia\u0142anie w obronie koniecznej nie rodzi obowi\u0105zku naprawienia szkody wyrz\u0105dzonej napastnikowi.<\/p>\n Bez tego przepisu napastnik m\u00f3g\u0142by dochodzi\u0107 odszkodowania mimo umorzenia post\u0119powania karnego.<\/p>\n Art. 423 pos\u0142uguje si\u0119 tymi samymi poj\u0119ciami co prawo karne: zamach musi by\u0107 bezpo\u015bredni<\/strong> i bezprawny<\/strong>, a dzia\u0142anie musi go odpiera\u0107<\/strong>. Je\u017celi kt\u00f3ry\u015b z tych warunk\u00f3w nie jest spe\u0142niony, wy\u0142\u0105czenie nie dzia\u0142a i wraca zasada z art. 415.<\/p>\n Tu przepis nie pomaga - art. 423 m\u00f3wi wy\u0142\u0105cznie o szkodzie wyrz\u0105dzonej napastnikowi<\/strong>. Uszkodzenie cudzego mienia przy okazji odpierania zamachu podlega ocenie na zasadach og\u00f3lnych.<\/p>\n Osobn\u0105 podstaw\u0119 przewiduje art. 424 Kodeksu cywilnego, dotycz\u0105cy stanu wy\u017cszej konieczno\u015bci: kto zniszczy\u0142 lub uszkodzi\u0142 cudz\u0105 rzecz albo zabi\u0142 lub zrani\u0142 cudze zwierz\u0119 w celu odwr\u00f3cenia od siebie lub od innych niebezpiecze\u0144stwa gro\u017c\u0105cego bezpo\u015brednio od tej rzeczy lub zwierz\u0119cia<\/strong>, nie odpowiada za szkod\u0119 - je\u017celi niebezpiecze\u0144stwa sam nie wywo\u0142a\u0142, nie mo\u017cna by\u0142o mu inaczej zapobiec, a ratowane dobro jest oczywi\u015bcie wa\u017cniejsze<\/strong> od naruszonego.<\/p>\n Zakres tego przepisu jest w\u0105ski: dotyczy niebezpiecze\u0144stwa pochodz\u0105cego od rzeczy lub zwierz\u0119cia, a nie od cz\u0142owieka.<\/p>\n Je\u017celi granice obrony koniecznej zosta\u0142y przekroczone, ochrona z art. 423 przestaje dzia\u0142a\u0107 w zakresie, w jakim dosz\u0142o do ekscesu. Na gruncie karnym art. 25 \u00a7 2 pozwala s\u0105dowi zastosowa\u0107 nadzwyczajne z\u0142agodzenie kary albo odst\u0105pi\u0107 od jej wymierzenia, a art. 25 \u00a7 2a i \u00a7 3 wy\u0142\u0105czaj\u0105 karalno\u015b\u0107 w okre\u015blonych sytuacjach - ale s\u0105 to instytucje prawa karnego i nie przenosz\u0105 si\u0119 automatycznie na odpowiedzialno\u015b\u0107 odszkodowawcz\u0105.<\/p>\n Dla posiadacza broni istnieje jeszcze trzecia p\u0142aszczyzna. Art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji nakazuje cofn\u0105\u0107 pozwolenie osobie nale\u017c\u0105cej do os\u00f3b z art. 15 ust. 1 pkt 2-6, a katalog ten obejmuje prawomocne skazanie za umy\u015blne przest\u0119pstwo. Korzystne rozstrzygni\u0119cie cywilne nie chroni przed tym skutkiem.<\/p>\nDlaczego to osobna kwestia<\/h2>\n
Warunki s\u0105 takie same<\/h2>\n
Szkody wyrz\u0105dzone osobom trzecim<\/h2>\n
Przekroczenie granic obrony<\/h2>\n
Wymiar administracyjny<\/h2>\n