Kiedy przygotowywałem się do teorii na pozwolenie na broń, byłem święcie przekonany, że to będą takie normalne pytania. W stylu: „Co robi broń?” albo „W którą stronę strzela pistolet?”.
No cóż… bardzo się pomyliłem.
Test na pozwolenie na broń to bardziej psychologiczno-prawny escape room niż zwykły quiz. A do tego nie ma opcji „pomiń”, „spróbuj później” ani wujka Googla za plecami. Tylko Ty, ustawa i pytania, które wyglądają, jakby ktoś układał je o 3 nad ranem po czwartej kawie.
Teoria – niby test, a jednak pułapka na logiczne myślenie
Siedzisz sobie, wypełniasz karteczkę, i nagle pojawia się pytanie:
„Czy można użyć broni w warunkach obrony koniecznej, jeśli…?”
I tam jest dopisanych tyle warunków, że człowiek zaczyna się zastanawiać, czy to przypadkiem nie jest opis nowego filmu science-fiction:
- napastnik
- warunki nocne
- nierówny teren
- zagrożenie życia
- pies sąsiada szczeka
- a księżyc w nowiu
No normalnie pełny scenariusz jak z HBO .
Ustawa o broni i amunicji – książka, która powinna mieć streszczenie
Przygotowując się nauczyłem się ustawy prawie jak refren ulubionej piosenki .
Ale oczywiście test sprawdza dokładnie te fragmenty, które omijałeś wzrokiem, bo „pewnie nie będzie”.
A potem oczywiście jest.
Na przykład pytanie:
„W jakich warunkach można nosić broń w stanie rozładowanym, a w jakich w stanie załadowanym?”
I masz tam warianty A, B i C, które różnią się jednym słowem:
- „bezpośrednio”
- „pośrednio”
- „z możliwością”
I nagle przestajesz wierzyć w alfabet, w język polski, w sens istnienia przecinków…
Najzabawniejsze? Pytania o budowę broni
Moje ulubione typy pytań:
„Co to jest zamek?”
A: Część broni
B: Element zamka błyskawicznego
C: Budowla obronna z fosą
Człowiek wie, że odpowiedź A, ale mózg w pewnym momencie mówi:
„A może jednak coś o tej fosie…?”
Pytania z bezpieczeństwa – czyli jak nie postrzelić własnego ego
Te idą w stylu:
„Co należy zrobić, gdy broń nie wypali?”
Tu odpowiedzi były tak absurdalne, że naprawdę chciałem dopisać własną:
D: Wykrzyczeć „Czekaj, to nie tak miało być!” i oddać ją instruktorowi.
Ale prawdziwa odpowiedź jest oczywiście nudna i zgodna z procedurą.
Na szczęście humor wewnętrzny ratuje życie psychiczne.
Pytania o przechowywanie – czyli jak urządzić sejf, żeby nie wyglądał jak z filmów o gangsterach
„Gdzie należy przechowywać broń?”
– w sejfie
– w urządzeniu spełniającym normę
– zabezpieczoną
– poza dostępem osób nieuprawnionych
Niby oczywiste.
Ale jak jesteś zestresowany, to naprawdę zaczynasz się zastanawiać, czy przypadkiem nie ma opcjonalnej odpowiedzi:
„W szufladzie obok skarpetek”.
Spoiler: nie ma.
Kodeks karny – pytania z gatunku „naprawdę muszę to znać?”
Test uwielbia pytania, w których trzeba znać fragmenty Kodeksu karnego, głównie o obronie koniecznej.
I człowiek czyta:
„Czyn zabroniony nie popełnia, kto działa w warunkach obrony koniecznej polegającej na odpieraniu…”
I końcówka odpowiedzi brzmi:
- „bezpośredniego, bezprawnego zamachu na dobro chronione prawem”
- „zamachu bezprawnego, bezpośredniego, lecz nieudokumentowanego”
- „zamachu, którego celem było zdobycie przewagi”
A Ty liczysz te słowa jak księgowa liczy VAT. I modlisz się, żeby nie pomylić kolejności.
I moje ukochane: pytania o amunicję
Nigdy nie są proste.
Nigdy.
„Która część amunicji odpowiada za inicjację procesu spalania materiału miotającego?”
I masz:
A: spłonka
B: łuska
C: pocisk
A człowiek siedzi i myśli:
„To chyba jednak nie łuska… prawda? Prawda?!”
Pytania, które zrobiły ze mnie pokornego obywatela
Test na pozwolenie na broń nauczył mnie jednego:
że polska biurokracja potrafi być naprawdę kreatywna, jeśli chodzi o konstruowanie pytań.
Ale nauczył mnie też czegoś lepszego – pokory wobec prawa, procedur i… przecinków.
I mimo że niektóre pytania wyglądały jak żart z kabaretu, to całość była jednym z najciekawszych egzaminów w moim życiu.
Może dlatego, że stawką nie była dobra ocena, tylko możliwość trzymania w dłoni czegoś, co wymaga odpowiedzialności i dyscypliny.
A ta brązowa książeczka, którą dostałem po wszystkim?
Warta każdego pytania, które brzmiało jak łamigłówka językowa pisana przez prawnika w humorze mieszanym.
Dodaj komentarz