Pytania egzaminacyjne na broń - przechowywanie i rejestracja (część 3)

Art. 18 ust. 1 ustawy o broni i amunicji wymienia cztery przypadki, w których organ Policji cofa pozwolenie obowiązkowo. Katalog jest zamknięty.

Organ cofa pozwolenie, jeżeli posiadacz:

• nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu, o których mowa w art. 10 ust. 7, czyli ograniczenia albo wykluczenia noszenia broni potwierdzonego w legitymacji posiadacza broni,
• należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-6: z zaburzeniami psychicznymi lub znacznie ograniczoną sprawnością psychofizyczną, z istotnymi zaburzeniami funkcjonowania psychologicznego, uzależnionych od alkoholu lub substancji psychoaktywnych, bez miejsca stałego pobytu w Polsce, a także prawomocnie skazanych w sposób opisany w pkt 6,
• naruszył obowiązek zawiadomienia o utracie broni z art. 25, czyli nie powiadomił Policji albo Żandarmerii Wojskowej niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 godzin od stwierdzenia utraty,
• przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego, substancji psychotropowej albo środka zastępczego.

Od tego trzeba odróżnić cofnięcie fakultatywne. Zgodnie z art. 18 ust. 4 organ może cofnąć pozwolenie, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę jego wydania, a art. 18 ust. 5 wymienia dalsze przypadki, w których cofnięcie zależy od oceny organu, na przykład naruszenie obowiązku rejestracji broni.

Tak, w terminie 14 dni należy pisemnie poinformować organ Policji właściwy dla nowego miejsca zamieszkania. Obowiązek ten wynika z potrzeby aktualizacji danych posiadacza broni.

Osoba traci prawo do posiadania broni i ma obowiązek niezwłocznie ją zbyć wraz z amunicją - np. sprzedać lub przekazać osobie posiadającej stosowne pozwolenie.

Tak, osoby noszące broń wbrew zakazowi lub ograniczeniu popełniają czyn zabroniony. Policja może cofnąć pozwolenie w takiej sytuacji.

W stalowych kasach lub szafach przymocowanych do elementów konstrukcyjnych budynku lub w metalowych sejfach z odpowiednimi atestami. To wymóg wynikający z przepisów o bezpiecznym przechowywaniu.

Zgłoszenia należy dokonać niezwłocznie, nie później niż w ciągu 24 godzin od chwili stwierdzenia utraty broni.

Osoby poniżej 18 roku życia oraz osoby z zaburzeniami psychicznymi są ustawowo wykluczone z możliwości uzyskania pozwolenia na broń.

Pozwolenie nie jest wymagane m.in. przy posiadaniu broni muzealnej, broni na strzelnicy, broni alarmowej do 6 mm, broni pozbawionej cech użytkowych, czy też broni czarnoprochowej sprzed 1885 r. oraz jej replik.

Wnioskodawca musi mieć ukończone 21 lat. To ograniczenie wiekowe ma na celu zapewnienie dojrzałości i odpowiedzialności posiadacza broni.

Do posiadania broni palnej bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 6 mm, zgodnie z ustawą o broni i amunicji.

Tak, ale wyłącznie za pośrednictwem firm specjalizujących się w przewozie tego rodzaju towarów i posiadających odpowiednie zezwolenia.

Obywatel Polski musi posiadać zaświadczenie wydane przez właściwego konsula RP. Brak dokumentu skutkuje niedopuszczeniem broni do wwozu.

Na podstawie dowodu nabycia broni (np. faktury, umowy sprzedaży) odpowiedni organ Policji lub Żandarmeria Wojskowa dokonuje rejestracji.

W przypadku naruszenia wymogu uzyskania zgody, Policja może cofnąć pozwolenie na broń, traktując to jako poważne naruszenie przepisów.

Jest to czyn zabroniony i podlega karze grzywny lub aresztu. Przekazanie broni osobie bez stosownych uprawnień jest traktowane jako zagrożenie bezpieczeństwa.