Czy posiadacz broni może wytwarzać amunicję wyłącznie dla siebie?

Tak - i to jeden z nielicznych wyjątków wpisanych wprost w ustawę. Zakaz posiadania amunicji wytworzonej niefabrycznie nie obejmuje amunicji wytwarzanej na własny użytek przez posiadaczy trzech rodzajów pozwoleń. Poniżej wyjaśniamy dokładny zakres tego uprawnienia i jego granice.

Treść wyjątku

Art. 10 ust. 6 ustawy o broni i amunicji zakazuje posiadania amunicji szczególnie niebezpiecznej. W punkcie 4 wymienia amunicję wytworzoną niefabrycznie, w tym także taką, do której wytworzenia wykorzystywane są fabrycznie nowe elementy amunicji - i tu następuje kluczowe zastrzeżenie:

„z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską”.

Trzy elementy tego wyłączenia trzeba czytać łącznie:

• na własny użytek - nie na sprzedaż, nie dla kolegi z klubu,
• przez osoby posiadające pozwolenie - trzeba mieć ważne pozwolenie,
• myśliwskie, sportowe lub kolekcjonerskie - katalog jest zamknięty.

Kogo wyjątek nie obejmuje

Posiadacz pozwolenia do celów ochrony osobistej, pamiątkowych, rekonstrukcji historycznych czy szkoleniowych w wyliczeniu z art. 10 ust. 6 pkt 4 nie występuje. Nie występuje tam też osoba bez pozwolenia - a więc korzystająca ze zwolnień z art. 11.

To rozróżnienie bywa zaskoczeniem, bo pozwolenie kolekcjonerskie i pamiątkowe zwykle omawia się łącznie, a akurat w tym przepisie ustawodawca wymienił tylko kolekcjonerskie.

Granica: sprzedaż i udostępnianie

Sformułowanie „na własny użytek” wyznacza granicę wprost. Wytwarzanie amunicji w celu sprzedaży albo handel nią bez wymaganego zezwolenia to przestępstwo z art. 263 § 1 Kodeksu karnego - kto bez wymaganego zezwolenia wyrabia broń palną albo amunicję lub nią handluje, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Osobno art. 263 § 3 Kodeksu karnego przewiduje odpowiedzialność dla osoby, która mając zezwolenie na posiadanie broni palnej lub amunicji, udostępnia lub przekazuje ją osobie nieuprawnionej - grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do lat 2. Podarowanie własnoręcznie elaborowanej amunicji koledze bez uprawnień mieści się w tym opisie.

Czego i tak nie wolno wytworzyć

Wyjątek dotyczy wyłącznie punktu 4. Pozostałe zakazy z art. 10 ust. 6 obowiązują bez zmian, niezależnie od tego, kto amunicję wytwarza:

• amunicja z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami zagrażającymi życiu lub zdrowiu, oraz pociski do takiej amunicji (pkt 1),
• amunicja z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu (pkt 2),
• amunicja z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji do broni gładkolufowej (pkt 3).

Samodzielne elaborowanie nie otwiera więc drogi do amunicji z tych kategorii. Więcej o pociskach z twardym rdzeniem w tekście o tym, czy pociski z rdzeniem twardym są dopuszczalne w sporcie.

Przechowywanie i zakres kalibrowy

Wytworzona amunicja podlega tym samym regułom co fabryczna. Art. 32 ust. 1 wymaga przechowywania w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieuprawnionych, a rozporządzenie MSW z 26 sierpnia 2014 r. przewiduje przechowywanie w urządzeniu spełniającym wymagania co najmniej klasy S1 według PN-EN 14450 oraz trzymanie amunicji w pudełkach lub pojemnikach, w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju, i nie w magazynkach nabojowych.

Pamiętaj też, że zaświadczenie z art. 12 ust. 2 uprawnia do nabycia amunicji do broni objętej pozwoleniem - a więc i elaboracja ma sens wyłącznie w kalibrach, które faktycznie posiadasz.