Jak ustawić stopy podczas strzelania stojąc?

Postawa jest fundamentem powtarzalności - a stopy są fundamentem postawy. Poniżej opisujemy dwie podstawowe konfiguracje, kryteria wyboru między nimi i błędy, które psują wynik niezależnie od jakości chwytu.

Dlaczego to ma znaczenie na egzaminie

Załącznik nr 2 do rozporządzenia MSWiA z 28 lipca 2023 r. określa parametry sprawdzianu strzeleckiego. Dla pistoletu lub rewolweru centralnego zapłonu jest to tarcza TS2, 15 metrów, 6 sztuk amunicji, postawa stojąca, 6 minut i zaliczenie od 35 punktów. Dla pistoletu bocznego zapłonu - 5 sztuk, również w postawie stojącej.

Warto też pamiętać o zasadzie z wzorcowego regulaminu strzelnic: korzystający ze strzelnicy, z wyjątkiem osoby niepełnosprawnej, jest obowiązany przestrzegać przepisów dotyczących postaw strzeleckich.

Postawa frontalna (isosceles)

Stopy ustawione równolegle, na szerokość barków, oba ramiona wyciągnięte symetrycznie w stronę celu - sylwetka od góry przypomina trójkąt równoramienny.

• Zalety: naturalna, szybka do przyjęcia, symetryczna, dobrze znosi odrzut kierowany prosto w tors. Ułatwia przenoszenie ognia w obie strony.
• Wady: mniejsza stabilność w osi przód-tył, jeśli stopy stoją idealnie w jednej linii.
• Korekta: cofnij stopę po stronie ręki silniejszej o pół długości buta. Uzyskasz stabilność bez utraty symetrii ramion.

Postawa półbokiem (Weaver)

Stopa po stronie ręki słabszej wysunięta do przodu, tułów obrócony o kilkadziesiąt stopni względem celu, ramiona pracują w opozycji - silniejsze pcha, słabsze ciągnie.

• Zalety: dobra stabilność w osi przód-tył, mniejsza sylwetka od strony celu, skuteczna kontrola odrzutu przy mocniejszej amunicji.
• Wady: trudniej ją odtworzyć identycznie, mniej wygodna przy przenoszeniu ognia w stronę ręki silniejszej.

Zasady wspólne dla obu postaw

• Ciężar lekko na przodostopiu. Środek ciężkości przed kostkami, nie na piętach. Odchylenie do tyłu to najczęstszy błąd początkujących - odrzut zaczyna wtedy wypychać z równowagi.
• Kolana miękkie. Zablokowane stawy przenoszą drgania na całą sylwetkę.
• Biodra pod tułowiem, bez wypychania miednicy do przodu.
• Głowa prosto. To broń podnosi się do linii wzroku, nie głowa opada do broni.
• Barki lekko do przodu. Pomagają pochłonąć odrzut i utrzymać ramiona w napięciu.

Naturalny punkt celowania

Najprostszy test poprawności ustawienia: przyjmij postawę, wyceluj, zamknij oczy, weź dwa spokojne oddechy i otwórz oczy. Jeżeli przyrządy zeszły z celu, to nie ręce są winne, tylko ustawienie stóp. Skoryguj pozycję przestawiając stopy, a nie skręcając tułów - inaczej mięśnie będą stale pracować przeciwko sobie i zmęczenie szybko zepsuje wynik.

Najczęstsze błędy

• stopy zbyt blisko siebie - brak bazy w osi bok-bok,
• stopy zbyt szeroko - sztywność i utrudniona korekta,
• ciężar na piętach,
• zablokowane kolana,
• skręcanie tułowia zamiast przestawienia stóp,
• zmiana postawy między strzałami serii.

Jak ćwiczyć

Trening bez amunicji jest tu równie skuteczny jak strzelanie: sprawdź, czy broń jest rozładowana, skontroluj komorę nabojową i powtarzaj przyjmowanie postawy oraz test naturalnego punktu celowania. Na strzelnicy obowiązują zasady z regulaminu - broń wyjmuje się wyłącznie na stanowisku i na polecenie prowadzącego strzelanie, a wszelkie czynności wykonuje z lufą skierowaną w stronę kulochwytu.

Broń palna w celach szkoleniowych i sportowych może być używana tylko na strzelnicach (art. 45 ustawy o broni i amunicji). Uzupełnieniem postawy jest chwyt - zob. jak dobrać prawidłowy chwyt pistoletowy.