Jak przygotować się do egzaminu na pozwolenie na broń?

Egzamin przed komisją Policji ma sztywno opisaną strukturę, więc przygotowanie da się zaplanować bez zgadywania. Poniżej rozkładamy je na część teoretyczną i praktyczną, z konkretnymi parametrami wynikającymi z rozporządzenia.

Co dokładnie cię czeka

Obowiązek zdania egzaminu wynika z art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, a szczegóły określa rozporządzenie MSWiA z 28 lipca 2023 r. Egzamin składa się z części teoretycznej i praktycznej (§ 3).

Teoria (§ 4): trwa 30 minut, ma formę testu złożonego z 20 pytań jednokrotnego wyboru z wariantami A, B i C, a warunkiem zdania jest prawidłowa odpowiedź na co najmniej 18 pytań. Zakres obejmuje przepisy ustawy o broni i amunicji wraz z aktami wykonawczymi oraz przepisy Kodeksu karnego dotyczące przestępstw związanych z bronią.

Praktyka (§ 5): przeprowadzana na strzelnicy, z udziałem członka komisji posiadającego uprawnienia instruktora strzelań policyjnych lub instruktora wyszkolenia strzeleckiego. Obejmuje zasady bezpieczeństwa na strzelnicy, zasady działania broni, określanie jej części, postępowanie z bronią niesprawną, rozkładanie i składanie, ładowanie i rozładowywanie, usuwanie zacięć oraz sprawdzian strzelecki.

Przygotowanie do teorii

Próg 18 z 20 daje margines dwóch błędów, więc liczy się precyzja, a nie ogólna orientacja. Metoda, która działa, jest prosta:

1. Zacznij od pytań, nie od ustawy. Pierwsze podejście na sucho pokaże, czego nie wiesz.
2. Czytaj uzasadnienia błędnych odpowiedzi, a nie tylko wynik. Sedno tkwi w tym, dlaczego pozostałe warianty są nieprawidłowe.
3. Powtarzaj wyłącznie błędy, aż seria przejdzie bez pomyłki.

Materiału jest niewiele, ale jest gęsty. Największą uwagę warto poświęcić:

• terminom, które łatwo pomylić: 5 dni na rejestrację broni (art. 13 ust. 1), 24 godziny na zgłoszenie utraty (art. 25), 14 dni na zgłoszenie zmiany miejsca stałego pobytu (art. 26),
• definicjom: broń palna (art. 7 ust. 1), amunicja (art. 4 ust. 2 i 3), noszenie jako przemieszczanie broni załadowanej (art. 10 ust. 9),
• wyjątkom: art. 11 (kiedy pozwolenie nie jest wymagane), art. 10 ust. 6 pkt 4 (amunicja na własny użytek), art. 16 ust. 2 (zwolnienie z egzaminu),
• katalogom: cele z art. 10 ust. 2, ważne przyczyny z art. 10 ust. 3, przeszkody z art. 15 ust. 1, przesłanki cofnięcia z art. 18 ust. 1.

Do powtórek służą testy na pozwolenie na broń, a pełny zakres materiału opisujemy w tekście o tym, jakie pytania pojawiają się na teście teoretycznym.

Przygotowanie do praktyki

Komisja może zadawać pytania dotyczące zagadnień z § 5 ust. 1, więc obok samego strzelania trzeba umieć mówić o broni. Priorytety:

• Bezpieczeństwo przede wszystkim. Lufa zawsze w stronę kulochwytu, palec poza spustem poza momentem strzału, broń wyjmowana wyłącznie na stanowisku i na polecenie prowadzącego. Błędy w tym obszarze ważą więcej niż słabsze trafienia.
• Obsługa broni. Rozkładanie i składanie, ładowanie i rozładowywanie, kontrola komory nabojowej, rozpoznawanie i usuwanie zacięć.
• Nazewnictwo części - określanie części broni jest wprost wymienione w zakresie egzaminu.
• Powtarzalność strzału. Stabilna postawa i chwyt dają lepszy efekt niż celowanie „na siłę”. Zob. jak ustawić stopy i jak dobrać chwyt pistoletowy.

Sprawdzian trzeba zaliczyć ze wszystkich rodzajów broni objętych wnioskiem (§ 5 ust. 5). Warto więc przemyśleć, o ile rodzajów naprawdę wnioskujesz.

Formalności, o których łatwo zapomnieć

Opłata za egzamin to 18% minimalnego wynagrodzenia, czyli 865,08 zł w 2026 r.; egzamin poprawkowy 10%, czyli 480,60 zł (§ 8 ust. 1). Pisemny dowód wniesienia opłaty trzeba dostarczyć organowi nie później niż na dwa dni przed egzaminem (§ 8 ust. 4).

Sprawdź też, czy nie przysługuje ci zwolnienie: art. 16 ust. 2 zwalnia m.in. członków PZSS posiadających licencję zezwalającą na uprawianie strzelectwa sportowego - w zakresie broni sportowej.