Czy można przechowywać broń w miejscu pracy, jeśli jest sejf S1?

Przepisy nie wskazują adresu, pod którym wolno przechowywać broń. Określają natomiast urządzenie oraz obowiązek, który spoczywa na posiadaczu niezależnie od miejsca. To rozróżnienie porządkuje całą sprawę.

Co mówią przepisy o samym przechowywaniu

Zasada ogólna z ustawy brzmi: broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych. Rozporządzenie uszczegóławia to wymaganiem technicznym: osoby posiadające broń na podstawie pozwolenia przechowują ją w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450.

Urządzenia do przechowywania broni muszą przy tym posiadać deklarację zgodności lub certyfikat zgodności z odpowiednimi Polskimi Normami, wydane przez jednostkę certyfikującą akredytowaną przez Polskie Centrum Akredytacji. Sam napis „S1” na obudowie nie jest dowodem.

Przy liczbie powyżej 50 egzemplarzy broń i amunicję przechowuje się w pomieszczeniu wyposażonym dodatkowo w zabezpieczenia wskazane w rozporządzeniu.

Dlaczego miejsce nie jest wprost uregulowane

W rozporządzeniu nie ma przepisu wiążącego przechowywanie z miejscem zamieszkania ani zakazującego przechowywania w innym lokalu. Nie oznacza to jednak swobody. Ciężar przenosi się na obowiązek z ustawy: to posiadacz musi zapewnić, że dostęp do broni jest niemożliwy dla osób nieuprawnionych, i to on odpowiada za skutki, jeżeli zabezpieczenie okaże się iluzoryczne.

W biurze ta ocena jest po prostu trudniejsza niż w mieszkaniu. Znaczenie ma to, kto ma klucz do pomieszczenia, czy sejf jest trwale przytwierdzony, czy dostęp mają serwis sprzątający i ochrona oraz co się dzieje poza godzinami pracy.

Praktyczne warunki, które trzeba spełnić

• Urządzenie co najmniej klasy S1 z certyfikatem lub deklaracją zgodności.
• Trwałe zamocowanie, uniemożliwiające wyniesienie całego urządzenia.
• Wyłączny dostęp posiadacza broni do klucza albo kodu.
• Pomieszczenie, które nie jest ogólnodostępne.
• Zgoda dysponenta lokalu, wynikająca nie z przepisów o broni, lecz ze stosunku najmu albo regulaminu pracodawcy.

Ostatni punkt bywa mylony z wymogiem ustawowym. Pracodawca nie wydaje zgody „na podstawie ustawy o broni”, ale może zakazać wnoszenia broni na teren zakładu na podstawie własnych regulacji, i taki zakaz trzeba respektować.

Amunicja i stan broni

Tu potrzebne jest rozróżnienie, które bywa mylone. Szczegółowe reguły mówiące, że broń ma odłączony magazynek i jest rozładowana, a amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach i nie w magazynkach nabojowych, rozporządzenie adresuje do podmiotów posiadających broń na podstawie pozwolenia na broń na okaziciela, czyli między innymi do szkół, klubów i firm szkoleniowych.

Osoby fizyczne posiadające broń na podstawie własnego pozwolenia obowiązuje przepis krótszy: przechowywanie w urządzeniu spełniającym wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450. Nie znaczy to jednak, że reszta jest obojętna, bo nadal wiąże ogólny obowiązek ustawowy przechowywania broni w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieuprawnionych. Rozdzielenie amunicji od broni i przechowywanie jej w oryginalnych pudełkach pozostaje więc rozsądną praktyką, choć dla osoby fizycznej nie jest odrębnie nakazane tym rozporządzeniem.

Przewóz między domem a pracą

Codzienne przewożenie broni to osobne zagadnienie. Noszenie w rozumieniu ustawy oznacza każdy sposób przemieszczania broni załadowanej, a organ Policji może w pozwoleniu ograniczyć lub wykluczyć możliwość noszenia. Przy przewozie środkami transportu publicznego broń i amunicja muszą być zabezpieczone w sposób uniemożliwiający powstanie zagrożenia życia, zdrowia lub mienia. Broń palną nosi się w kaburach lub futerałach.

Zestawienie stałych wydatków znajdziesz w tekście o tym, jaki jest koszt utrzymania pozwolenia na broń.