Jak dobrać prawidłowy chwyt pistoletowy?

Chwyt odpowiada za większość powtarzalności strzału - mocniej niż celowanie, o którym mówi się częściej. Poniżej opisujemy, jak zbudować chwyt krok po kroku, jakie błędy pojawiają się najczęściej i dlaczego ma to znaczenie na egzaminie.

Dlaczego to jest ważne formalnie

Część praktyczna egzaminu przed komisją Policji obejmuje m.in. bezpieczne posługiwanie się bronią oraz sprawdzian strzelecki (§ 5 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z 28 lipca 2023 r.). Dla pistoletu centralnego zapłonu parametry to tarcza TS2, 15 metrów, 6 sztuk amunicji, postawa stojąca, 6 minut i zaliczenie od 35 punktów (załącznik nr 2).

Sześć strzałów to niewielki margines. Stabilny chwyt jest tu ważniejszy niż przy dłuższych seriach, bo nie ma czasu na „wstrzeliwanie się”.

Budowa chwytu krok po kroku

1. Ręka silniejsza - osadzenie

Osadź chwyt broni głęboko w widełkach dłoni, tak by grzbiet chwytu opierał się o mięsień u podstawy kciuka. Linia przedramienia, nadgarstka i lufy powinna być możliwie prosta - to ona przenosi odrzut w kierunku ramienia, zamiast pozwalać broni podskakiwać w dłoni.

Palec wskazujący pozostaje poza kabłąkiem spustu, dopóki nie zdecydujesz się strzelać. To zasada bezpieczeństwa oceniana niezależnie od trafień.

2. Ręka słabsza - wypełnienie

Druga dłoń wypełnia wolną przestrzeń z boku chwytu. Kciuki układają się równolegle, skierowane w stronę celu. Dłoń słabsza obejmuje palce ręki silniejszej, a nie odwrotnie - nie chodzi o „podpieranie” broni od dołu.

3. Rozkład siły

Przyjęta w szkoleniu proporcja to zdecydowanie mocniejszy nacisk ręki słabszej niż silniejszej. Powód jest prosty: ręka silniejsza obsługuje spust i musi zachować czucie, więc to druga dłoń stabilizuje broń.

4. Nadgarstki

Nadgarstki pozostają usztywnione. Luźny nadgarstek zamienia odrzut w niekontrolowane podrzucenie lufy i wydłuża powrót na linię celowania.

Najczęstsze błędy

• Luka między dłońmi. Widoczna przestrzeń z boku chwytu oznacza, że ręka słabsza nie pracuje.
• Kciuk ręki słabszej za bocznym zamkiem. Przy pistolecie samopowtarzalnym grozi to skaleczeniem i zacięciem.
• Chwyt „na herbatę” - dłoń słabsza podłożona pod chwyt. Nie stabilizuje broni w żadnej płaszczyźnie.
• Zbyt mocny nacisk ręki silniejszej. Przenosi się na palec wskazujący i ściąga strzały w bok.
• Zmiana chwytu między strzałami. Powtarzalność zaczyna się od tego, że chwyt jest za każdym razem taki sam.

Praca spustu

Nawet dobry chwyt nie uratuje szarpanego strzału. Język spustowy naciska się opuszką lub pierwszym stawem palca wskazującego, ruchem wzdłuż osi lufy, płynnie i bez zatrzymania w momencie przełamania. Reszta dłoni pozostaje nieruchoma - to najtrudniejszy element do opanowania i najczęstsza przyczyna rozrzutu.

Jak to ćwiczyć

Najwięcej daje trening bez amunicji: sprawdzenie, czy broń jest rozładowana, kontrola komory nabojowej, a następnie powtarzanie ściągania spustu z obserwacją przyrządów celowniczych. Jeśli w momencie przełamania muszka drgnie, wiesz, nad czym pracować.

Pamiętaj przy tym, że broń palna może być używana w celach szkoleniowych i sportowych wyłącznie na strzelnicach (art. 45 ustawy o broni i amunicji), a na strzelnicy obowiązują zasady z regulaminu obiektu: broń przenosi się rozładowaną, zabezpieczoną i schowaną, wyjmuje wyłącznie na stanowisku i na polecenie prowadzącego strzelanie, a wszelkie czynności wykonuje z lufą skierowaną w stronę kulochwytu.

Podstawę stabilności buduje jeszcze postawa - opisujemy ją w tekście o tym, jak ustawić stopy podczas strzelania stojąc. Całość przygotowań zbieramy w tekście o tym, jak przygotować się do egzaminu.