Definicje z ustawy o broni i amunicji wymagane na egzaminie

ustawa o broni i amunicji

Definicje to najbardziej opłacalny fragment materiału egzaminacyjnego: jest ich niewiele, są krótkie i wracają w pytaniach regularnie. Poniżej zebraliśmy je w brzmieniu ustawowym, z zaznaczeniem elementów, które komisje lubią sprawdzać.

Broń palna

Art. 7 ust. 1: bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego.

Cztery elementy do zapamiętania: przenośna, lufowa, miotająca (lub dająca się przystosować), w wyniku działania materiału miotającego. Ostatni element odróżnia broń palną od pneumatycznej.

Art. 7 ust. 1a dodaje, że za dający się przystosować uznaje się przedmiot, który ze względu na budowę lub materiał może być łatwo przerobiony w celu miotania.

Broń w rozumieniu ustawy

Art. 4 ust. 1 - pojęcie szersze niż broń palna. Obejmuje:

  • broń palną, w tym bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową,
  • broń pneumatyczną,
  • miotacze gazu obezwładniającego,
  • narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu: broń biała w postaci ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni, kastetów i nunczaków, pałek z zakończeniem lub wkładkami z ciężkiego i twardego materiału oraz pałek imitujących kij bejsbolowy; broń cięciwowa w postaci kusz; przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.

Amunicja

Art. 4 ust. 2: amunicją jest amunicja do broni palnej. Art. 4 ust. 3 precyzuje: amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej. Elementy amunicji - proch, spłonki, pociski luzem - nie są amunicją w rozumieniu ustawy.

Broń palna sygnałowa

Art. 7 ust. 2: urządzenie wielokrotnego użycia, które w wyniku działania sprężonych gazów powstających na skutek spalania materiału miotającego jest zdolne do wystrzelenia z lufy o kalibrze nie mniejszym niż 25 mm substancji w postaci ładunku pirotechnicznego celem wywołania efektu wizualnego lub akustycznego.

Noszenie broni

Definicja bardzo często sprawdzana, bo bywa myląca. Art. 10 ust. 9: w rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń.

Konsekwencja: przewóz broni rozładowanej nie jest noszeniem. Ma to znaczenie przy art. 10 ust. 8, który zabrania noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

Broń szczególnie niebezpieczna

Art. 10 ust. 5 - pozwolenia nie wydaje się na broń w postaci:

  • samoczynnej broni palnej zdolnej do rażenia celów na odległość,
  • broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia, a także broni imitującej inne przedmioty,
  • broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem tłumika, z wyłączeniem pozwolenia do celów łowieckich,
  • broni palnej, której nie można wykryć urządzeniami przeznaczonymi do kontroli osób i bagażu.

Amunicja szczególnie niebezpieczna

Art. 10 ust. 6 zakazuje posiadania amunicji:

  • z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami zagrażającymi życiu lub zdrowiu, oraz pocisków do takiej amunicji,
  • z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu,
  • z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji do broni gładkolufowej,
  • wytworzonej niefabrycznie - z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.

Ostatni wyjątek jest bardzo częstym tematem pytań. Szerzej: czy posiadacz broni może wytwarzać amunicję dla siebie.

Jak się tego uczyć

Definicje warto opanować w brzmieniu zbliżonym do ustawowego, bo pytania testowe różnią się często jednym słowem - „załadowanej” zamiast „broni”, „twardszego niż stop ołowiu” zamiast „metalowego”. Najskuteczniej sprawdzisz to na pytaniach: zob. testy na pozwolenie na broń. Pełny zakres materiału opisujemy w tekście o tym, jakie pytania pojawiają się na teście teoretycznym.

Podstawa prawna: art. 4 ust. 1-3, art. 7 ust. 1, 1a i 2 oraz art. 10 ust. 5, 6, 8 i 9 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. 2024 poz. 485).

Najważniejsze

  • Broń palna: przenośna, lufowa, miotająca pociski w wyniku działania materiału miotającego.
  • Amunicja to naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej - nie jej elementy.
  • Noszenie to przemieszczanie broni załadowanej (art. 10 ust. 9).
  • Broń sygnałowa ma kaliber nie mniejszy niż 25 mm.
  • Zakaz amunicji niefabrycznej ma wyjątek dla wytwarzającego ją na własny użytek posiadacza pozwolenia myśliwskiego, sportowego lub kolekcjonerskiego.