Czy osoba z wadą wzroku może uzyskać pozwolenie na broń?

broń a wada wzroku

Ustawa nie wymienia wady wzroku jako przeszkody. Nie zawiera też żadnego progu ostrości widzenia. Ocena zdolności do dysponowania bronią należy do lekarza upoważnionego, a nie do przepisu ani do urzędnika.

Co ustawa wymienia jako przeszkody

Art. 15 ust. 1 ustawy o broni i amunicji zawiera zamknięty katalog. Pozwolenia nie wydaje się osobom:

  • niemającym ukończonych 21 lat (z zastrzeżeniem ust. 2),
  • z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego, lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej,
  • wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego,
  • uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych,
  • nieposiadającym miejsca stałego pobytu w Polsce,
  • stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego - w tym skazanym prawomocnie za przestępstwa wymienione w przepisie.

Wada wzroku nie występuje w tym wyliczeniu pod własną nazwą. Jedyna kategoria, pod którą mogłaby podpaść w skrajnym przypadku, to znacznie ograniczona sprawność psychofizyczna - a jej ocena jest kwestią medyczną.

Kto o tym rozstrzyga

Art. 15 ust. 3: osoba występująca z wnioskiem przedstawia właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne stwierdzające, że nie należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2-4, i potwierdzające, że może dysponować bronią. Orzeczenia wydają lekarz upoważniony i psycholog upoważniony.

To badanie lekarskie ustala, czy stan wzroku pozwala bezpiecznie posługiwać się bronią. Ustawa nie narzuca lekarzowi kryteriów liczbowych - pozostawia mu ocenę merytoryczną.

Korekcja wzroku

Przepisy nie zakazują używania okularów ani soczewek kontaktowych. Z punktu widzenia orzeczenia znaczenie ma skorygowana zdolność widzenia oraz to, czy pozwala bezpiecznie dysponować bronią. Warto o stosowanej korekcji poinformować lekarza podczas badania.

Strona praktyczna: celowanie

Poza kwestią orzeczenia wada wzroku wpływa na technikę. Przy przyrządach mechanicznych ostrość utrzymuje się na musce, a cel i szczerbinka pozostają lekko nieostre - to prawidłowy obraz. Osobom z trudnością w ostrym widzeniu bliży pomaga zwykle:

  • ustalenie oka dominującego i dopasowanie do niego ustawienia - zob. jak ustawić oko dominujące,
  • przyrządy o wyraźniejszym kontraście,
  • kolimator, przy którym ostrość utrzymuje się na celu, a punkt świetlny nakłada się na niego.

Sprawdzian egzaminacyjny z pistoletu centralnego zapłonu odbywa się na 15 metrach, z 6 sztuk amunicji, w postawie stojącej, z progiem 35 punktów (załącznik nr 2 do rozporządzenia MSWiA z 28 lipca 2023 r.). Dystans nie jest duży, ale wymaga powtarzalnego obrazu przyrządów.

Co grozi za brak orzeczeń

Art. 17 ust. 4: organ odmawia wydania pozwolenia osobie, która nie przedstawiła orzeczenia lekarskiego i psychologicznego. To odmowa obligatoryjna.

Przesłanki zdrowotne działają też później - art. 18 ust. 1 pkt 2 nakazuje cofnąć pozwolenie osobie, która należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-6.

Uprawnienia badającego warto zweryfikować przed wizytą; orzeczenie od osoby bez upoważnienia jest w postępowaniu bezużyteczne. Szerzej: jakie badania są wymagane.

Podstawa prawna: art. 15 ust. 1-3, art. 17 ust. 4 i art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. 2024 poz. 485); § 5 i załącznik nr 2 do rozporządzenia MSWiA z dnia 28 lipca 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 1475). Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje orzeczenia lekarza upoważnionego.

Najważniejsze

  • Ustawa nie wymienia wady wzroku wśród przeszkód i nie podaje progu ostrości widzenia.
  • Ocenę zdolności do dysponowania bronią wydaje lekarz upoważniony.
  • Przepisy nie zakazują korekcji okularami ani soczewkami.
  • Przy przyrządach mechanicznych ostrość utrzymuje się na musce, nie na celu.
  • Brak orzeczeń to odmowa obligatoryjna (art. 17 ust. 4).