Ustawa nie wymienia wady wzroku jako przeszkody. Nie zawiera też żadnego progu ostrości widzenia. Ocena zdolności do dysponowania bronią należy do lekarza upoważnionego, a nie do przepisu ani do urzędnika.
Co ustawa wymienia jako przeszkody
Art. 15 ust. 1 ustawy o broni i amunicji zawiera zamknięty katalog. Pozwolenia nie wydaje się osobom:
- niemającym ukończonych 21 lat (z zastrzeżeniem ust. 2),
- z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie o ochronie zdrowia psychicznego, lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej,
- wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego,
- uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych,
- nieposiadającym miejsca stałego pobytu w Polsce,
- stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego - w tym skazanym prawomocnie za przestępstwa wymienione w przepisie.
Wada wzroku nie występuje w tym wyliczeniu pod własną nazwą. Jedyna kategoria, pod którą mogłaby podpaść w skrajnym przypadku, to znacznie ograniczona sprawność psychofizyczna - a jej ocena jest kwestią medyczną.
Kto o tym rozstrzyga
Art. 15 ust. 3: osoba występująca z wnioskiem przedstawia właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne stwierdzające, że nie należy do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2-4, i potwierdzające, że może dysponować bronią. Orzeczenia wydają lekarz upoważniony i psycholog upoważniony.
To badanie lekarskie ustala, czy stan wzroku pozwala bezpiecznie posługiwać się bronią. Ustawa nie narzuca lekarzowi kryteriów liczbowych - pozostawia mu ocenę merytoryczną.
Korekcja wzroku
Przepisy nie zakazują używania okularów ani soczewek kontaktowych. Z punktu widzenia orzeczenia znaczenie ma skorygowana zdolność widzenia oraz to, czy pozwala bezpiecznie dysponować bronią. Warto o stosowanej korekcji poinformować lekarza podczas badania.
Strona praktyczna: celowanie
Poza kwestią orzeczenia wada wzroku wpływa na technikę. Przy przyrządach mechanicznych ostrość utrzymuje się na musce, a cel i szczerbinka pozostają lekko nieostre - to prawidłowy obraz. Osobom z trudnością w ostrym widzeniu bliży pomaga zwykle:
- ustalenie oka dominującego i dopasowanie do niego ustawienia - zob. jak ustawić oko dominujące,
- przyrządy o wyraźniejszym kontraście,
- kolimator, przy którym ostrość utrzymuje się na celu, a punkt świetlny nakłada się na niego.
Sprawdzian egzaminacyjny z pistoletu centralnego zapłonu odbywa się na 15 metrach, z 6 sztuk amunicji, w postawie stojącej, z progiem 35 punktów (załącznik nr 2 do rozporządzenia MSWiA z 28 lipca 2023 r.). Dystans nie jest duży, ale wymaga powtarzalnego obrazu przyrządów.
Co grozi za brak orzeczeń
Art. 17 ust. 4: organ odmawia wydania pozwolenia osobie, która nie przedstawiła orzeczenia lekarskiego i psychologicznego. To odmowa obligatoryjna.
Przesłanki zdrowotne działają też później - art. 18 ust. 1 pkt 2 nakazuje cofnąć pozwolenie osobie, która należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-6.
Uprawnienia badającego warto zweryfikować przed wizytą; orzeczenie od osoby bez upoważnienia jest w postępowaniu bezużyteczne. Szerzej: jakie badania są wymagane.
Podstawa prawna: art. 15 ust. 1-3, art. 17 ust. 4 i art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. 2024 poz. 485); § 5 i załącznik nr 2 do rozporządzenia MSWiA z dnia 28 lipca 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 1475). Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje orzeczenia lekarza upoważnionego.
Najważniejsze
- Ustawa nie wymienia wady wzroku wśród przeszkód i nie podaje progu ostrości widzenia.
- Ocenę zdolności do dysponowania bronią wydaje lekarz upoważniony.
- Przepisy nie zakazują korekcji okularami ani soczewkami.
- Przy przyrządach mechanicznych ostrość utrzymuje się na musce, nie na celu.
- Brak orzeczeń to odmowa obligatoryjna (art. 17 ust. 4).
