Czy mogę kupować amunicję bez ograniczeń ilościowych?

Ustawa nie wyznacza limitu sztuk amunicji, jaki wolno kupić ani posiadać. Ogranicza natomiast rodzaj amunicji - i to on, a nie liczba naboi, jest realnym przedmiotem kontroli.

Na jakiej podstawie kupuje się amunicję

Art. 12 ust. 2 ustawy o broni i amunicji: na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń wydaje się zaświadczenie uprawniające do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni. Za jego wydanie pobiera się opłatę skarbową (art. 12 ust. 3).

Ograniczenie ma więc charakter przedmiotowy: wolno nabywać amunicję do broni objętej twoim pozwoleniem. Nie ma tu żadnej liczby.

Czego ustawa nie przewiduje

Katalog obowiązków informacyjnych posiadacza jest zamknięty i obejmuje wyłącznie:

• rejestrację broni w ciągu 5 dni od nabycia (art. 13 ust. 1),
• zawiadomienie o utracie broni w ciągu 24 godzin od stwierdzenia (art. 25),
• zawiadomienie o zmianie miejsca stałego pobytu w ciągu 14 dni (art. 26).

Zakup amunicji nie figuruje w żadnym z tych przepisów. Obowiązek rejestracji dotyczy broni, nie naboi.

Gdzie pojawia się jedyne kryterium ilościowe

Wyłącznie przy przewozie, i to środkami transportu publicznego. Rozporządzenie z 10 kwietnia 2000 r. stanowi w § 3 ust. 1, że amunicję przewozi się przy zachowaniu niezbędnych wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej.

To kryterium ocenne i nie odnosi się do zakupu ani do posiadania w domu.

Realne ograniczenie: rodzaj amunicji

Art. 10 ust. 6 zakazuje posiadania amunicji szczególnie niebezpiecznej:

• z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi substancjami zagrażającymi życiu lub zdrowiu, oraz pocisków do takiej amunicji (pkt 1),
• z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego niż stop ołowiu (pkt 2),
• z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym z tworzyw sztucznych - z wyłączeniem amunicji do broni gładkolufowej (pkt 3),
• wytworzonej niefabrycznie (pkt 4) - z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie myśliwskie, sportowe lub kolekcjonerskie.

Ten ostatni wyjątek rozwijamy w tekście o tym, czy posiadacz broni może wytwarzać amunicję dla siebie.

Praktyczny limit: przechowywanie

Rosnący zapas staje się kwestią miejsca i zgodności z zasadami. Art. 32 ust. 1 wymaga przechowywania broni i amunicji w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieuprawnionych. Rozporządzenie MSW z 26 sierpnia 2014 r. dodaje:

• przechowywanie w urządzeniu spełniającym wymagania co najmniej klasy S1 według PN-EN 14450 (§ 5 ust. 1),
• amunicja w pudełkach lub pojemnikach, w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju, i nie w magazynkach nabojowych,
• przy zbiorze broni powyżej 50 egzemplarzy - dodatkowe zabezpieczenia pomieszczenia (§ 5 ust. 2).

Ślad transakcji istnieje mimo braku limitu

Obrót bronią i amunicją jest działalnością koncesjonowaną, a sprzedawca weryfikuje uprawnienia nabywcy i dokumentuje sprzedaż. Osobno Komendant Główny Policji prowadzi rejestr obejmujący m.in. dane osób posiadających pozwolenie oraz liczbę, rodzaj i cechy identyfikacyjne broni (art. 27 ust. 2) - rejestr nie obejmuje jednak stanu amunicji.