Czy broń kolekcjonerska może strzelać?

Tak. Ustawa o broni i amunicji nie wymaga, by broń posiadana na podstawie pozwolenia kolekcjonerskiego była pozbawiona zdolności do strzelania. Pozwolenie kolekcjonerskie obejmuje broń sprawną - ograniczenia dotyczą nie strzelania, lecz noszenia i miejsca użycia.

Co obejmuje pozwolenie kolekcjonerskie

Art. 10 ust. 4 przypisuje rodzaje broni do poszczególnych celów. Punkt 7 stanowi, że do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych przysługuje broń, o której mowa w pkt 1-6 - a więc cały katalog: od pistoletów i rewolwerów centralnego zapłonu przez broń sportową i myśliwską po broń przewidzianą przy rekonstrukcjach historycznych.

To najszerszy zakres spośród wszystkich celów. Nigdzie nie pojawia się warunek pozbawienia broni cech użytkowych. Broń pozbawiona cech użytkowych to zresztą osobna kategoria, która w ogóle nie wymaga pozwolenia (art. 11 pkt 6).

Gdzie wolno strzelać

Kluczowe ograniczenie wynika z art. 45: broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach.

Kolekcjoner może więc zabrać swoją broń na strzelnicę i z niej strzelać. Nie może natomiast strzelać na prywatnej działce, w lesie czy na nieużytkach - niezależnie od tego, jakie ma pozwolenie.

Warto dodać, że samo strzelanie na strzelnicy działającej na podstawie zezwolenia właściwego organu nie wymaga w ogóle pozwolenia na broń (art. 11 pkt 2). Posiadanie własnej broni po prostu zwalnia z konieczności jej wypożyczania.

Amunicja: co wolno kupić

Skoro broń jest sprawna, trzeba mieć do niej amunicję. Art. 12 ust. 2 przewiduje, że na wniosek osoby posiadającej pozwolenie wydaje się zaświadczenie uprawniające do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni.

Obowiązują natomiast zakazy z art. 10 ust. 6 - m.in. amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń twardszy niż stop ołowiu. Ciekawostka istotna dla kolekcjonerów: zakaz posiadania amunicji wytworzonej niefabrycznie nie dotyczy amunicji wytwarzanej na własny użytek przez osoby posiadające pozwolenie myśliwskie, sportowe lub kolekcjonerskie (art. 10 ust. 6 pkt 4). Szerzej: czy posiadacz broni może wytwarzać amunicję dla siebie.

Czego kolekcjonerowi nie wolno

Realne ograniczenie dotyczy noszenia. Art. 10 ust. 8: zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.

Trzeba jednak czytać to razem z art. 10 ust. 9, który definiuje noszenie jako każdy sposób przemieszczania załadowanej broni. Przewóz rozładowanej broni w futerale na strzelnicę nie jest więc noszeniem i zakaz go nie obejmuje. Rozwijamy to w tekście o tym, czy pozwolenie kolekcjonerskie pozwala nosić broń przy sobie.

Niezależnie od tego organ Policji może w samym pozwoleniu ograniczyć lub wykluczyć możliwość noszenia broni, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni (art. 10 ust. 7).

Obowiązki, które i tak obowiązują

Sprawna broń kolekcjonerska podlega tym samym regułom co każda inna: rejestracja w ciągu 5 dni od nabycia (art. 13 ust. 1), przechowywanie w sposób uniemożliwiający dostęp osób nieuprawnionych (art. 32 ust. 1) - w praktyce w urządzeniu klasy co najmniej S1 według PN-EN 14450 albo w gablocie spełniającej warunki z § 6 rozporządzenia MSW z 26 sierpnia 2014 r. - oraz zgłoszenie utraty w ciągu 24 godzin (art. 25).